چه ساده از رفتن حکایت می کنی

ای عاشق

وهیچ خیالت نیست

که هوای واپسین تنهاییم

بارانی است

ای صبورترین روزگار

مرا دیگرطاقت اندوه نیست

چرا به غمخواری آرزوهایم نمی آیی

دیگر

بی تو توان ماندن در این دیار ندارم

تنها نمان بیا و

رویای شبهای طوفانی ام باش

دلم دریایی شده

هوس صید بوسه عاشقانه ای و

نوازش شاعرانه ای دارد

آری به تو گفته بودم

با تو دلم دریا شده

مرا دیگر از غرق شدن

از فریاد موج مترسان

من می خواهم

تنها به تو بیا ندیشم

دیگرم هیچ خیالی نیست

به مستی شراب به شور و جوانی

دیگر غزل عارفانه هم نمی خوانم

حتی نمی دانم مرا به حکایت

یاس وبنفشه چه کار

من رویای مه گرفته چشمان تو را

زیر باران دیگر نمی خواهم

ای عاشق

من از تو تنها کلامی عاشقانه

با عطر لیموخواسته بودم

من این سکوتت را هم دیگر دوست ندارم

بیش ازین

مرا به دنیای سکوت غریبانه ام

مکشان

من خوب می دانم

رفتن تو رازی دیگر دارد

رفتن تو حسی

اندیشه ای دیگر می خواهد

حال که مسافری

جان تو وهمه گلهای اشک

میان همه زیبایی ها و

شکوفه های بهاری

سلام چشم مرا تنها

به شبنم های گل سرخ

برسان

فرقی نمی کند چه کسی اول می آید

 مهم این است که چه کسی ادامه می دهد

چه کسی تا آخر می ماند٬چه کسی زیر قولش نمی زند

....................................................

اونی که مدعی بود عاشقته

تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت

بی خبر رفت و تو این بیراهه ها

رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت

آه٬ دل و سوزوندی

آه٬چرا نموندی؟

وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد

انگار نه از یه شهر دور که از همه دنیا میاد

تا وقتی در وا می شه لحظه ی دیدن می رسه

هر چی که جاده ست رو زمین به سینه ی من می رسه

ای که تویی همه کسم بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام می رسم

وقتی تو نیستی قلبمو واسه کی تکرار بکنم؟

گل های خواب آلوده رو واسه کی بیدار بکنم؟

دست کبوترای عشق واسه کی دونه بپاشه؟

مگه تن من می تونه بدون تو زنده باشه؟

ای که تویی همه کسم بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام می رسم

عزیز ترین سوغاتی غبار پیراهن تو

عمر دوباره ی منه دیدن و بوییدن تو

نه من تو رو واسه خودم نه از سر هوس می خوام

عمر دوباره ی منی تو رو واسه نفس می خوام

تو به من خندیدی و نمی دانستی

من به چه دلهره سیب را از باغچه ی همسایه دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید٬ سیب را دست تو دید٬

 غضب الوده به من کرد ٬نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و

تو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من آرام آرام٬ خش خش

گام های تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت؟

                                 ................................................

به خدا عشق معامله ی بدیست

که در آن زندگیت را به قیمت هیچ می بخشی و

آخر سر هم چیزی به نام اعتماد را از تو می گیرند

                                                          تا شاید خلاصت کنند.

                             ............................................

می خوام از هدی دوست خوبم بخاطر پیغامش تشکر کنم

و بهش بگم خوشحال می شم که بازم پیشم بیاد

شنیدم مصرعی شیوا که شیرین بود مضمونش

منم مجنون آن لیلا که صد لیلاست ٬مجنونش

                                            ..................................................

من به خشنودی خود می نگرم و به اینکه نفس عشق چه حالی دارد

و به اینکه تو چرا با همه شوق مرا می خوانی و به قهری مرا می رانی

من به یکرنگی این آینه ها مشکوکم

که مرا با همه سادگی ام چون کلافی پر از گمراهی

چون مترسک پر از ویرانی به هزاران گونه٬مثل یک هیچ نمایان کردند

من اینجا نفسم تنگ شده است بس که گرداگردم پر ز دیوار است.

گر نبودی اینجا ٬گر دلت با دل من ساده و یکرنگ نبود

بی گمان غصه مرا می دزدید

بی تو دستم سرد است٬بی تو روحم چون موج بی قرار است

دلم در تپش و در شور است ٬با تو اما شادم

تو شبیه بادی من شبیه بادبادک هستم

                                                        تا تو هستی ٬هستم

                                                                                بی تو اما....

                                                                                        یک ورق کاغذ و هیچ....

حرف آخر:

وقتی رفتی همه دنیا رو سرم

انگاری خراب شد و دلم شکست